API Atazanavir

API Atazanavirیک داروی ضد رتروویروسی است که عمدتاً در درمان عفونت HIV استفاده می شود. این دارو به دسته ای از داروها به نام مهارکننده های پروتئاز تعلق دارد که با مهار آنزیم پروتئاز که HIV برای تکثیر به آن نیاز دارد، عمل می کند و در نتیجه بار ویروسی را در بدن کاهش می دهد. آنزیم پروتئاز را که برای بلوغ ذرات ویروس عفونی ضروری است، مهار می کند. با جلوگیری از این فرآیند، دارو به سرکوب تکثیر ویروسی کمک می کند و در نتیجه عفونت را کنترل می کند.

Shaanxi Medibridge Biotech Co., Ltd. بر تامین مواد خام دارویی و تحقیقات ترکیبات استفاده می‌شود. ما از مشتریان با کیفیت پایدار، ارتباطات با مشخصات واضح، گزینه‌های بسته‌بندی انعطاف‌پذیر، و پشتیبانی مربوط به اسناد- برای مراحل مختلف پروژه پشتیبانی می‌کنیم.

اتصال رقابتی و مهار شکاف پروتئاز

انتقال-تقلید حالت: گروه هیدروکسیل مرکزی (-OH) آتازاناویر حالت گذار را در طول شکست پیوند پپتیدی تقلید می‌کند، و امکان اتصال رقابتی محکم به دو باقیمانده اسید آسپارتیک کاتالیزوری (Asp25 / Asp25') در محل پروتئاز فعال HIV-1 را فراهم می‌کند.

مسدود کردن Gag / Gag-Pol Processing: با مهار انتخابی پردازش پلی پروتئین ویروسی، آتازاناویر از تراکم هسته کپسید و بلوغ ویریون جلوگیری می‌کند و ذرات ویروسی غیرعفونی و مورفولوژیکی نابالغ تولید می‌کند.

آنزیم های متابولیک میزبان و برهمکنش های ناقل

مهار آنزیم UGT1A1: آتازاناویر یک مهارکننده قوی یوریدین دی فسفات گلوکورونوزیل ترانسفراز 1A1 (UGT1A1) انسانی است. این دارو گلوکورونیداسیون بیلی روبین غیر کونژوگه را مسدود می کند و به عنوان محرک مولکولی اولیه برای هیپربیلی روبینمی در مطالعات ایمنی بالینی و پیش بالینی عمل می کند.

CYP3A4 و P{2}}gp سوبسترا/مهارکننده: هم به عنوان یک بستر و هم به عنوان یک بازدارنده رقابتی سیتوکروم P{3}}A4 (CYP3A4) و P{7}}گلیکوپروتئین (P-gp / ABCB1 عمل می‌کند و آن را تبدیل به یک ترکیب مرجع مهم pharmaco-pharmacoetic می‌کند.» سینتیک انتقال غشایی

حلالیت آتازاناویر با افزایش pH کاهش می یابد. بنابراین اسیدیته معده عامل مهمی در جذب خوراکی است و داروهای کاهش‌دهنده اسید می‌توانند قرار گرفتن در معرض آتازاناویر را کاهش دهند. این وابستگی به pH باید در طول انتخاب API، توسعه فرمولاسیون و ارزیابی تداخلات دارویی در نظر گرفته شود.

تنها یک نتیجه حلالیت در آب تصفیه شده برای توصیف رفتار فرمولاسیون آن کافی نیست. اندازه‌گیری‌های مفیدتر شامل حلالیت و انحلال در شرایط pH مربوطه، اندازه ذرات، ویژگی‌های حالت جامد-و پایداری با مواد جانبی مورد نظر است. تغییر در شکل نمک یا اندازه ذرات ممکن است انحلال را در شرایط آزمایشی انتخاب شده بهبود بخشد، اما تأثیر آن بر محصول نهایی باید تأیید شود.

آتازاناویر ارتباط نزدیکی با متابولیسم CYP3A{1}}واسطه دارد و UGT1A1 را مهار می کند. مطالعات تداخلات باید هر دو جهت را در نظر بگیرند: یک دارو{4}}همزمان ممکن است قرار گرفتن در معرض آتازاناویر را تغییر دهد، در حالی که آتازاناویر یا تقویت کننده آن ممکن است قرار گرفتن در معرض داروی دیگر را تغییر دهد. عوامل کاهش‌دهنده اسید، داروهای مرتبط با CYP3A و سایر داروهای ضد رتروویروس گروه‌های مهمی هستند که باید ارزیابی شوند.

تغییرات در ژن پروتئاز HIV{3}}1 می تواند حساسیت به آتازاناویر را کاهش دهد. ارزیابی مقاومت باید مواجهه قبلی با مهارکننده های پروتئاز، ژنوتیپ پروتئاز ویروسی، حساسیت فنوتیپی در صورت وجود و فعالیت سایر داروهای موجود در رژیم را در نظر بگیرد. یک جهش منفرد نباید به عنوان یک پروفایل مقاومت متقابل کامل در نظر گرفته شود: ترکیبی از جهش ها و تاریخچه درمان بر تفسیر تأثیر می گذارد.